I



instytucje Wspólnot Europejskich
Wspólnoty Europejskie (Wspólnota Europejska, Europejska Wspólnota Węgla i Stali, Europejska Wspólnota Energii Atomowej) mają wspólne instytucje podkreślające ich unijny charakter, co zdecydowanie odróżnia je od innych organizcji międzynarodowych. Pierwsza unifikacja instytucji europejski nastąpiła w wyniku podpisania traktatów rzymskich, kiedy to powstały EWG (obecnie: Wspólnota Europejska) i Euroatom. Traktaty przewidywały utworzenie dla trzech wspólnot (z istniejącą już wówczas EWWiS) wspólnego organu parlamentarnego (Europejskie Zgromadzenie Parlamentarne, później Parlament Europejski) oraz sądowniczego (Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich). Dalsze uwspólnienie nastąpiło po podpisaniu w 1965r. układów o fuzji przewidujących uwspólnienie pozostałych instytucji Wspólnot. Scalono Rady Ministrów Wspólnot i utworzono Komisję Europejską z Komisji EWG i Euroatomu oraz Wysokiej Władzy EWWiS. Instytucje Wspólnot to: Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska, Parlament Europejski, Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, Trybunał Rewidentów Księgowych. Organy pomocnicze to: Komitet Ekonomiczno Społeczny (Euroatom), Komitet Regionów (Wspólnota Europejska), Komitet Doradczy (EWWiS). Nieformalnym organem, o którym mowa jest dopiero w traktacie z Maastricht (1991), jest Rada Europejska stojąca powyżej Wspólnot, bo wyznaczająca strategiczne kierunki rozwoju UE. Władze legislacyjną pełni Rada Unii Europejskiej (Rada Ministrów) z udziałem Komisji (inicjatywa ustawodawcza) i Parlamentu (współdecydowanie i konsultacja). Władzę wykonawczą pod kontrolą Rady Unii Europejskiej pełni Komisja Europejska.

Inicjatywy Krajowe
National Initiatives, NI - jedna z form pomocy finansowej świadczona z Funduszy Strukturalnych, program operacyjny inicjowany na szczeblu krajowym. Inicjatywa kraju członkowskiego może uzyskać aprobatę Unii tylko wtedy, jeżeli jest zgodna z Ramowym Planem Wsparcia (CSF). Drugim sposobem przeforsowania inicjatywy kraju członkowskiego jest przygotowanie Jednolitego Dokumentu Programowego (SPD).

Inicjatywy Unii Europejskiej
Community Iniatives, CI - forma pomocy finansowej Funduszy Strukturalnych dla słabiej rozwiniętych regionów oraz szczególnie ważnych sektorów. Inicjatywy Unii opracowywane są na podstawie wytycznych ustalanych przez Komisję Europejską. Wytyczne te stanowią uzupełnienie Ramowych Planów Wsparcia (CSF) i ułatwiają rozwiązywanie problemów mających szczególnie poważny wpływ na organizm Unii Europejskiej. Inicjatywy Unii stanowią 10% wartości środków Funduszy Strukturalnych, z tego jeden punkt procentowy jest przeznaczony na tzw. akcje innowacyjne.

Instrumenty rozwoju regionalnego
Regulacje i działania wspierające rozwój regionalny. Na ogół wyróżnia się następujące instrumenty:
1. Instrumenty finansowe:
a) bezpośrednie: dotacje, "miękkie" kredyty (o obniżonym lub subsydiowanym oprocentowaniu), koncesje podatkowe i parapodatkowe, subsydia dla przedsiębiorstw,
b) pośrednie: gwarancje bankowe, poręczenia, udziały kapitałowe;
2. Rozwój infrastruktury technicznej;
3. Rozwój "miękkiej" infrastruktury (otoczenia instytucjonalnego biznesu). Wsparcie głównie na rzecz:
a) dostępu do informacji i doradztwa,
b) szkoleń,
c) B+R (Badań i Rozwoju), transferu technologii i innowacji;
4. Instrumenty niematerialne, w tym instrumenty planistyczne, oparte na -> analizie SWOT i strategii rozwoju.

INTERREG
Inicjatywa Unii Europejskiej wspierająca współpracę obszarów przygranicznych dwóch państw członkowskich, mająca także na celu wyrównanie dysproporcji w rozwoju regionów leżących po dwóch stronach granicy. Interreg obejmuje również podobne działania w regionach państw członkowskich graniczących z krajami beneficjentami programu -> Phare, ściśle skoordynowane z Phare Cross-Border Cooperation (CBC) - Inicjatywy Unii Europejskiej.